توضیح و مقایسه اصل فردی کردن و اصل شخصی کردن مجازات ها

توضیح و مقایسه اصل فردی کردن و اصل شخصی کردن مجازات ها

اصل فردی کردن مجازات ها، به معنی اعمال مجازات متناسب با شخصیت و ویژگی های جسمی، روانی و اجتماعی فرد مجرم است. یعنی باید هر مجرم بر اساس ویژگی های شخصیتی خودش مجازات شود. باید به جایگاه اجتماعی مجرم، سابقه کیفری مجرم و… نیز توجه شود و در مجازات هرکس این ویژگی ها در نظر گرفته شود.

منظور از اصل شخصی بودن این است که عدل و انصاف اقتضاء می‌کند که مجازات منحصراً دامنگیر شخص مجرم شده و به نزدیکان و خانواده او سرایت نکند. یعنی فقط باید مجرم را مجازات کرد و مجازات مجرم به دیگری غیرقابل انتقال است. هیچکس را نباید بجای دیگری مجازات کرد.

1) ماده 49 و 50 قانون مجازات اسلامی: که قانونگذار گفته است اگر اطفال مرتکب جرمی شوند مبری از مسئولیت کیفری هستند ولی اگر همین طفل غیربالغ مرتکب قتل و ضرب و جرح شود، دیه آن بر عهده عاقله بوده، حتی اگر خود طفل دارایی هم داشته باشد.

2) ماده 306 قانون مجازات اسلامی: قتل خطای محض اگر ثابت شود، دیه آن بر عهده عاقله است ولی اگر با اقرار خود قاتل ثابت شود دیه بر عهده خود قاتل است.

3) زمانی که جرمی اتفاق افتد که خطای محض نیست ولی قانونگذار آن را بمنزلۀ خطا محض تلقی کرده است و عاقله مسئول پرداخت دیه است مثل ماده 323 تلف یا نقص عضو در اثر حرکت و غلطیدن در حال خواب یا موارد مذکور در ماده 260 و 313 قانون مجازات اسلامی

4) ماده 27 قانون مطبوعات مصوب 1364: هر گاه در نشریه‌ای به رهبر یا مراجع تقلید اهانت شود مدیر مسئول نشریه، مسئول خواهد بود. هر چند مطالب اهانت آمیز را خود او ننوشته ولی از باب مسئولیت جزائی ناشی از عمل دیگری او را مجازات می‌کنند.

5) ماده 85 و 95 قانون کار مصوب 1369: هرگاه بر اثر عدم رعایت مقررات از سوی کارفرما حادثه‌ای رخ دهد شخص کارفرما از نظر کیفری و حقوقی و نیز مجازات‌های مندرج در این قانون مسئول خواهد بود.

 

• مطالب پیشنهادی سایت •

تعریف و مقایسه مباشرت ، مشارکت و معاونت در جرم

تفاوت دادگاه اختصاصی با دادگاه تخصصی

 

تهیه کننده : امیرحسین شاه محمدی

 

سایت جهانی

ارسال شده در موضوع :

دیدگاه خود را بنویسید